گذشت عمر و فرصتی ز چرخ روزگار نیست

گذشت عمر و فرصتی ز چرخ روزگار نیست نگو دم خزان ما در اول بهار نیست ببین که دست خالی ام اسیر خشکسالی ام من آن درخت میوه ام که شاخه اش به بار نیست مرا نبخشی ام اگر چه خاک بر سرم کنم گدا به غیر عفو تو به کس امیدوار نیست گرسنگی کشیدنم به روزه گر شود حساب زبان و گوش و چشم من هنوز روزه دار نیست