سی سال می شود که فقط آه می کشم

سی سال می شود که فقط آه می کشم با مشک اشک چشم خود از چاه می کشم سی سال استخوان به گلو گریه کرده ام با چشم خار رفته فرو گریه کرده ام سی سال می شود که مرا پیر کرده اند از زندگی و جان و جهان سیر کرده اند خرمای فاتحه بده ای نخل داغدار چون چاه هم برای علی گریه میکند