همین که پای من وا شد به کاخش با عمو گفتم

من از تاریکی شب‌های این ویرانه میترسم همین که پای من وا شد به کاخش با عمو گفتم خیالت جمع از این کاخ ویران کردنش با من پدر تا شام رفتن با تو حیران کردنش با من پریشان کردنش با تو پشیمان کردنش با من پدر در این سفر خیلی به عمه زحمتم افتاد به جای من بگو با او که جبران کردنش با من روضه حضرت