شد یکی تن تو با خاک این بیابون

شد یکی تن تو با خاک این بیابون رنگ ارغوانی ای یاس نجمه خاتون خیلی از زمونه خون شد دل تو ای وای کینه از حسن جان شد قاتل تو ای وای سنگ بی هوا آه عزیزم برده رمق از پیکرت پا نکش رو خاکا رسیده جونم به لب بالا سرت ای یتیم حسن صید صدپاره تن مردم از خجالت تو آه و واویلتا