به هوای حسین به هوای حرم

به هوای حسین به هوای حرم نمیدم همه دنیا رو به شبای حرم به اذون حرم به جوون حسین که منو به خودش آخر میرسونه حسین ای داد از این دنیا که ما رو کشوند اونجا که بیشتر کنه فاصله ها رو رحمت به اون چشمی که رونق بده با اشکش دنیای بی حاصل ما رو این دنیا از چشم من افتاده از وقتی مارو حرم راه داده شده زنده دلم