هیهات من الذله

ألا إنَّ الدَّعیَّ وابنَ الدَّعیِّ قَد رَکَّزَ بَینَ اثنَتین، بَینَ السُلَّهِ وَالذِلَّةِ وَهَیهاتَ مِنّا الذِلَّةُ هَیهاتَ مِنّا الذِلَّةُ افتادنِ بر خاکِ مذلّت ابدا با ابن زیاد دست بیعت ابدا فرمود حسین سر به نیزه بدهی اما ندهیم تن به ذلت ابدا هَیهاتَ مِنّا الذِلَّةُ... در مسلخ عشق جز نکو را نکش