نشسته‌ام تا از آسمان، رحمتی ببارد

نشسته‌ام تا از آسمان، رحمتی ببارد غزل بگویم به عشق زینب هوایی‌ام در هوای عشقش روانه‌ام تا دمشق زینب به‌جای ورد شبانه، استاد من به من داده مشق زینب من و نگاه گدانوازش؛ من و دعاهای کارسازش امّیدوارم نفس بگیرم از آن نفس‌های چاره‌سازش فرشته‌های مقرّبند مات گریه‌ها و حضور قلب سر نمازش به جان عبّاس سرفرا