خانه وحی چه غوغاست خدا می داند

خانه‌ی وحی چه غوغاست، خدا می‌داند یک نفر منتظر ماست، خدا می‌داند یک نفر نیست که بازوی علی را گیرد دست حق یکّه و تنهاست، خدا می‌داند آن قد سرو که از بار مصیبت تا شد تا قیامت نشود راست، خدا می‌داند در همان خانه که از دود سیه‌پوش شده روضه‌ی فاطمه برپاست، خدا می‌داند دور سجّاده‌ی او گریه‌کنانش