کتاب صوتی

زندگی نامه و اندیشه های استاد شهید مرتضی مطهری

۳ قسمت • 1:03:44

استاد شهید آیت الله مطهری در 13 بهمن 1298 هجری شمسی در فریمان، واقع در 75 کیلومتری شهر مقدس مشهد، در یک خانواده اصیل روحانی چشم به جهان می گشاید. پس از طی دوران طفولیت به مکتب‌خانه رفته و به فراگیری دروس ابتدایی می پردازد. در سن دوازده سالگی به حوزه علمیه مشهد عزیمت می‌کند و به تحصیل مقدمات علوم اسلامی اشتغال می ورزد. در سال 1316 برخلاف مبارزه شدید رضاخان با روحانیت و باوجود مخالفت دوستان و نزدیکان، برای تکمیل تحصیلات خود عازم حوزه علمیه قم می شود؛ در حالی که به تازگی مؤسس گرانقدر آن، آیت الله العظمی حاج شیخ عبدالکریم حائری یزدی، دیده از جهان فروبسته و ریاست حوزه را سه تن از مدرسان بزرگ آن آیات عظام سید محمد حجت، سید صدرالدین صدر و سید محمد تقی خوانساری به عهد گرفته اند. در دوره اقامت پانزده ساله خود در قم از محضر مرحوم آیت الله العظمی بروجردی (در فقه و اصول) و حضرت امام خمینی (به مدت 12 سال در فلسفه ملاصدرا و عرفان و اخلاق و اصول) و مرحوم علامه سید محمد حسین طباطبائی (در فلسفه، الهیات، شفای بوعلی و دروس دیگر) بهره می گیرد. قبل از هجرت آیت الله العظمی بروجردی به قم نیز استاد شهید گاهی به بروجرد می رفت و از محضر ایشان استفاده می کرد. مؤلف شهید مدتی نیز از محضر مرحوم آیت الله حاج میرزا علی آقا شیرازی در اخلاق و عرفان بهره های معنوی فراوان برده است. از استادان دیگر شهید مطهری می توان از مرحوم آیت الله سید محمد حجت (در اصول) و مرحوم آیت الله سید محمد محقق داماد (در فقه) نام برد. وی در مدت اقامت خود در قم علاوه بر تحصیل علم، در امور اجتماعی و سیاسی نیز مشارکت داشت و ازجمله با فدائیان اسلام در ارتباط بود. در سال 1331 در حالی که از مدرسان معروف و از امیدهای آینده حوزه به شمار می رود، به تهران مهاجرت می کند. در تهران به تدریس در مدرسه مروی و تألیف و سخنرانی‌های تحقیقی می پردازد. در سال 1334 اولین جلسه تفسیر انجمن اسلامی دانشجویان توسط استاد مطهری تشکیل می گردد. در همان سال تدریس خود در دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران را آغاز می کند. در سالهای 1337 و 1338 که انجمن اسلامی پزشکان تشکیل می شود، استاد مطهری از سخنرانان اصلی این انجمن است و در طول سالهای 1340 تا 1350 سخنران منحصر به فرد این انجمن است که بحثهای مهمی از ایشان به یادگار مانده است. ایشان همواره در کنار امام بود؛ به طوری که می توان سازماندهی قیام پانزده خرداد در تهران و هماهنگی آن با رهبری امام را مرهون تلاشهای او و یارانش دانست. در ساعت یک بعد از نیمه شب روز چهارشنبه پانزده خرداد 1342، به دنبال یک سخنرانی مهیج علیه شخص شاه، به وسیله پلیس دستگیر و به زندان موقت شهربانی منتقل می شود و به همراه تعدادی از روحانیون تهران زندانی می گردد. پس از 43 روز به دنبال مهاجرت علمای شهرستانها به تهران و فشار مردم، به همراه دیگر روحانیان از زندان آزاد می شود...