سورهی زلزله
مدنی · ۸ آیه · جزء ۳۰ · ترجمهی ناصر مکارم شیرازی
سُورَةُ الزلزلة
- ۱
إِذَا زُلۡزِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ زِلۡزَالَهَا ﴿١﴾
هنگامی که زمین شدیداً به لرزه درآید،
- ۲
وَأَخۡرَجَتِ ٱلۡأَرۡضُ أَثۡقَالَهَا ﴿٢﴾
و زمین بارهای سنگینش را خارج سازد
- ۳
وَقَالَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا لَهَا ﴿٣﴾
و انسان میگوید: «زمین را چه میشود (که این گونه میلرزد)؟!»
- ۴
يَوۡمَئِذࣲ تُحَدِّثُ أَخۡبَارَهَا ﴿٤﴾
در آن روز زمین تمام خبرهایش را بازگو میکند؛
- ۵
بِأَنَّ رَبَّكَ أَوۡحَىٰ لَهَا ﴿٥﴾
چرا که پروردگارت به او وحی کرده است
- ۶
يَوۡمَئِذࣲ يَصۡدُرُ ٱلنَّاسُ أَشۡتَاتࣰ ا لِّيُرَوۡاْ أَعۡمَٰلَهُمۡ ﴿٦﴾
در آن روز مردم بصورت گروههای پراکنده (از قبرها) خارج میشوند تا اعمالشان به آنها نشان داده شود
- ۷
فَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٍ خَيۡرࣰ ا يَرَهُۥ ﴿٧﴾
پس هر کس هموزن ذرّهای کار خیر انجام دهد آن را میبیند
- ۸
وَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةࣲ شَرࣰّ ا يَرَهُۥ ﴿٨﴾
و هر کس هموزن ذرّهای کار بد کرده آن را میبیند
