سوره‌ی اعلی

سَبِّحِ ٱسۡمَ رَبِّكَ ٱلۡأَعۡلَى ﴿١﴾

منزّه شمار نام پروردگار بلندمرتبه‌ات را

ٱلَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ ﴿٢﴾

همان خداوندی که آفرید و منظم کرد،

وَٱلَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ ﴿٣﴾

و همان که اندازه‌گیری کرد و هدایت نمود،

وَٱلَّذِيٓ أَخۡرَجَ ٱلۡمَرۡعَىٰ ﴿٤﴾

و آن کس را که چراگاه را به وجود آورد،

فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحۡوَىٰ ﴿٥﴾

سپس آن را خشک و تیره قرار داد

سَنُقۡرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ ﴿٦﴾

ما بزودی (قرآن را) بر تو می‌خوانیم و هرگز فراموش نخواهی کرد،

إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُۚ إِنَّهُۥ يَعۡلَمُ ٱلۡجَهۡرَ وَمَا يَخۡفَىٰ ﴿٧﴾

مگر آنچه را خدا بخواهد، که او آشکار و نهان را می‌داند

وَنُيَسِّرُكَ لِلۡيُسۡرَىٰ ﴿٨﴾

و ما تو را برای انجام هر کار خیر آماده می‌کنیم

فَذَكِّرۡ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكۡرَىٰ ﴿٩﴾

پس تذکّر ده اگر تذکّر مفید باشد

سَيَذَّكَّرُ مَن يَخۡشَىٰ ﴿١٠﴾

و بزودی کسی که از خدا می‌ترسد متذکّر می‌شود

وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلۡأَشۡقَى ﴿١١﴾

امّا بدبخت‌ترین افراد از آن دوری می‌گزیند،

ٱلَّذِي يَصۡلَى ٱلنَّارَ ٱلۡكُبۡرَىٰ ﴿١٢﴾

همان کسی که در آتش بزرگ وارد می‌شود،

ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحۡيَىٰ ﴿١٣﴾

سپس در آن آتش نه می‌میرد و نه زنده می‌شود

قَدۡ أَفۡلَحَ مَن تَزَكَّىٰ ﴿١٤﴾

به یقین کسی که پاکی جست (و خود را تزکیه کرد)، رستگار شد

وَذَكَرَ ٱسۡمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ ﴿١٥﴾

و (آن که) نام پروردگارش را یاد کرد سپس نماز خواند

بَلۡ تُؤۡثِرُونَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ﴿١٦﴾

ولی شما زندگی دنیا را مقدم می‌دارید،

وَٱلۡأٓخِرَةُ خَيۡرࣱ وَأَبۡقَىٰٓ ﴿١٧﴾

در حالی که آخرت بهتر و پایدارتر است

إِنَّ هَٰذَا لَفِي ٱلصُّحُفِ ٱلۡأُولَىٰ ﴿١٨﴾

این دستورها در کتب آسمانی پیشین (نیز) آمده است،

صُحُفِ إِبۡرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ ﴿١٩﴾

در کتب ابراهیم و موسی