سوره‌ی طارق

وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ ﴿١﴾

سوگند به آسمان و کوبنده شب

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ ﴿٢﴾

و تو نمی‌دانی کوبنده شب چیست

ٱلنَّجۡمُ ٱلثَّاقِبُ ﴿٣﴾

همان ستاره درخشان و شکافنده تاریکیهاست

إِن كُلُّ نَفۡسࣲ لَّمَّا عَلَيۡهَا حَافِظࣱ‏ ﴿٤﴾

(به این آیت بزرگ الهی سوگند) که هر کس مراقب و محافظی دارد

فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ مِمَّ خُلِقَ ﴿٥﴾

انسان باید بنگرد که از چه چیز آفریده شده است

خُلِقَ مِن مَّآءࣲ دَافِقࣲ‏ ﴿٦﴾

از یک آب جهنده آفریده شده است،

يَخۡرُجُ مِنۢ بَيۡنِ ٱلصُّلۡبِ وَٱلتَّرَآئِبِ ﴿٧﴾

آبی که از میان پشت و سینه‌ها خارج می‌شود

إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجۡعِهِۦ لَقَادِرࣱ‏ ﴿٨﴾

مسلّماً او [= خدائی که انسان را از چنین چیز پستی آفرید] می‌تواند او را بازگرداند

يَوۡمَ تُبۡلَى ٱلسَّرَآئِرُ ﴿٩﴾

در آن روز که اسرار نهان (انسان) آشکار میشود،

فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةࣲ وَلَا نَاصِرࣲ‏ ﴿١٠﴾

و برای او هیچ نیرو و یاوری نیست

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجۡعِ ﴿١١﴾

سوگند به آسمان پرباران،

وَٱلۡأَرۡضِ ذَاتِ ٱلصَّدۡعِ ﴿١٢﴾

و سوگند به زمین پرشکاف (که گیاهان از آن سر برمی‌آورند)،

إِنَّهُۥ لَقَوۡلࣱ فَصۡلࣱ‏ ﴿١٣﴾

که این (قرآن) سخنی است که حقّ را از باطل جدا می‌کند،

وَمَا هُوَ بِٱلۡهَزۡلِ ﴿١٤﴾

و هرگز شوخی نیست

إِنَّهُمۡ يَكِيدُونَ كَيۡدࣰ ا ﴿١٥﴾

آنها پیوسته حیله می‌کنند،

وَأَكِيدُ كَيۡدࣰ ا ﴿١٦﴾

و من هم در برابر آنها چاره می‌کنم

فَمَهِّلِ ٱلۡكَٰفِرِينَ أَمۡهِلۡهُمۡ رُوَيۡدَۢا ﴿١٧﴾

حال که چنین است کافران را (فقط) اندکی مهلت ده (تا سزای اعمالشان را ببینند)