سوره‌ی انفطار

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتۡ ﴿١﴾

آن زمان که آسمان [= کرات آسمانی‌] از هم شکافته شود،

وَإِذَا ٱلۡكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتۡ ﴿٢﴾

و آن زمان که ستارگان پراکنده شوند و فرو ریزند،

وَإِذَا ٱلۡبِحَارُ فُجِّرَتۡ ﴿٣﴾

و آن زمان که دریاها به هم پیوسته شود،

وَإِذَا ٱلۡقُبُورُ بُعۡثِرَتۡ ﴿٤﴾

و آن زمان که قبرها زیر و رو گردد (و مردگان خارج شوند)،

عَلِمَتۡ نَفۡسࣱ مَّا قَدَّمَتۡ وَأَخَّرَتۡ ﴿٥﴾

(در آن زمان) هر کس می‌داند آنچه را از پیش فرستاده و آنچه را برای بعد گذاشته است

يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡإِنسَٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلۡكَرِيمِ ﴿٦﴾

ای انسان! چه چیز تو را در برابر پروردگار کریمت مغرور ساخته است؟

ٱلَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ ﴿٧﴾

همان خدایی که تو را آفرید و سامان داد و منظّم ساخت،

فِيٓ أَيِّ صُورَةࣲ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ ﴿٨﴾

و در هر صورتی که خواست تو را ترکیب نمود

كَلَّا بَلۡ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ ﴿٩﴾

(آری) آن گونه که شما می‌پندارید نیست؛ بلکه شما روز جزا را منکرید

وَإِنَّ عَلَيۡكُمۡ لَحَٰفِظِينَ ﴿١٠﴾

و بی‌شک نگاهبانانی بر شما گمارده شده

كِرَامࣰ ا كَٰتِبِينَ ﴿١١﴾

والا مقام و نویسنده (اعمال نیک و بد شما)،

يَعۡلَمُونَ مَا تَفۡعَلُونَ ﴿١٢﴾

که می‌دانند شما چه می‌کنید

إِنَّ ٱلۡأَبۡرَارَ لَفِي نَعِيمࣲ‏ ﴿١٣﴾

به یقین نیکان در نعمتی فراوانند

وَإِنَّ ٱلۡفُجَّارَ لَفِي جَحِيمࣲ‏ ﴿١٤﴾

و بدکاران در دوزخند،

يَصۡلَوۡنَهَا يَوۡمَ ٱلدِّينِ ﴿١٥﴾

روز جزا وارد آن می‌شوند و می‌سوزند،

وَمَا هُمۡ عَنۡهَا بِغَآئِبِينَ ﴿١٦﴾

و آنان هرگز از آن غایب و دور نیستند

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ ﴿١٧﴾

تو چه می‌دانی روز جزا چیست؟

ثُمَّ مَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ ﴿١٨﴾

باز چه می‌دانی روز جزا چیست؟

يَوۡمَ لَا تَمۡلِكُ نَفۡسࣱ لِّنَفۡسࣲ شَيۡـࣰٔ اۖ وَٱلۡأَمۡرُ يَوۡمَئِذࣲ لِّلَّهِ ﴿١٩﴾

روزی است که هیچ کس قادر بر انجام کاری به سود دیگری نیست، و همه امور در آن روز از آن خداست