سوره‌ی الرحمن

ٱلرَّحۡمَٰنُ ﴿١﴾

خداوند رحمان،

عَلَّمَ ٱلۡقُرۡءَانَ ﴿٢﴾

قرآن را تعلیم فرمود،

خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ ﴿٣﴾

انسان را آفرید،

عَلَّمَهُ ٱلۡبَيَانَ ﴿٤﴾

و به او «بیان» را آموخت

ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ بِحُسۡبَانࣲ‏ ﴿٥﴾

خورشید و ماه با حساب منظّمی می‌گردند،

وَٱلنَّجۡمُ وَٱلشَّجَرُ يَسۡجُدَانِ ﴿٦﴾

و گیاه و درخت برای او سجده می‌کنند

وَٱلسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ ٱلۡمِيزَانَ ﴿٧﴾

و آسمان را برافراشت، و میزان و قانون (در آن) گذاشت،

أَلَّا تَطۡغَوۡاْ فِي ٱلۡمِيزَانِ ﴿٨﴾

تا در میزان طغیان نکنید (و از مسیر عدالت منحرف نشوید)،

وَأَقِيمُواْ ٱلۡوَزۡنَ بِٱلۡقِسۡطِ وَلَا تُخۡسِرُواْ ٱلۡمِيزَانَ ﴿٩﴾

و وزن را بر اساس عدل برپا دارید و میزان را کم نگذارید

وَٱلۡأَرۡضَ وَضَعَهَا لِلۡأَنَامِ ﴿١٠﴾

زمین را برای خلایق آفرید،

فِيهَا فَٰكِهَةࣱ وَٱلنَّخۡلُ ذَاتُ ٱلۡأَكۡمَامِ ﴿١١﴾

که در آن میوه‌ها و نخلهای پرشکوفه است،

وَٱلۡحَبُّ ذُو ٱلۡعَصۡفِ وَٱلرَّيۡحَانُ ﴿١٢﴾

و دانه‌هایی که همراه با ساقه و برگی است که بصورت کاه درمی‌آید، و گیاهان خوشبو

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿١٣﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را تکذیب می‌کنید (شما ای گروه جنّ و انس)؟

خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِن صَلۡصَٰلࣲ كَٱلۡفَخَّارِ ﴿١٤﴾

انسان را از گِل خشکیده‌ای همچون سفال آفرید،

وَخَلَقَ ٱلۡجَآنَّ مِن مَّارِجࣲ مِّن نَّارࣲ‏ ﴿١٥﴾

و جنّ را از شعله‌های مختلط و متحرّک آتش خلق کرد

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿١٦﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

رَبُّ ٱلۡمَشۡرِقَيۡنِ وَرَبُّ ٱلۡمَغۡرِبَيۡنِ ﴿١٧﴾

او پروردگار دو مشرق و پروردگار دو مغرب است

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿١٨﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

مَرَجَ ٱلۡبَحۡرَيۡنِ يَلۡتَقِيَانِ ﴿١٩﴾

دو دریای مختلف (شور و شیرین، گرم و سرد) را در کنار هم قرار داد، در حالی که با هم تماس دارند؛

بَيۡنَهُمَا بَرۡزَخࣱ لَّا يَبۡغِيَانِ ﴿٢٠﴾

در میان آن دو برزخی است که یکی بر دیگری غلبه نمی‌کند (و به هم نمی‌آمیزند)

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٢١﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

يَخۡرُجُ مِنۡهُمَا ٱللُّؤۡلُؤُ وَٱلۡمَرۡجَانُ ﴿٢٢﴾

از آن دو، لؤلؤ و مرجان خارج می‌شود

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٢٣﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

وَلَهُ ٱلۡجَوَارِ ٱلۡمُنشَـَٔاتُ فِي ٱلۡبَحۡرِ كَٱلۡأَعۡلَٰمِ ﴿٢٤﴾

و برای اوست کشتیهای ساخته شده که در دریا به حرکت درمی‌آیند و همچون کوهی هستند

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٢٥﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

كُلُّ مَنۡ عَلَيۡهَا فَانࣲ‏ ﴿٢٦﴾

همه کسانی که روی آن [= زمین‌] هستند فانی می‌شوند،

وَيَبۡقَىٰ وَجۡهُ رَبِّكَ ذُو ٱلۡجَلَٰلِ وَٱلۡإِكۡرَامِ ﴿٢٧﴾

و تنها ذات ذوالجلال و گرامی پروردگارت باقی می‌ماند

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٢٨﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

يَسۡـَٔلُهُۥ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ كُلَّ يَوۡمٍ هُوَ فِي شَأۡنࣲ‏ ﴿٢٩﴾

تمام کسانی که در آسمانها و زمین هستند از او تقاضا می‌کنند، و او هر روز در شأن و کاری است

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٠﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

سَنَفۡرُغُ لَكُمۡ أَيُّهَ ٱلثَّقَلَانِ ﴿٣١﴾

بزودی به حساب شما می‌پردازیم ای دو گروه انس و جنّ

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٢﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

يَٰمَعۡشَرَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِ إِنِ ٱسۡتَطَعۡتُمۡ أَن تَنفُذُواْ مِنۡ أَقۡطَارِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ فَٱنفُذُواْۚ لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلۡطَٰنࣲ‏ ﴿٣٣﴾

ای گروه جنّ و انس! اگر می‌توانید از مرزهای آسمانها و زمین بگذرید، پس بگذرید، ولی هرگز نمی‌توانید، مگر با نیرویی (فوق العاده)

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٤﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

يُرۡسَلُ عَلَيۡكُمَا شُوَاظࣱ مِّن نَّارࣲ وَنُحَاسࣱ فَلَا تَنتَصِرَانِ ﴿٣٥﴾

شعله‌هایی از آتش بی‌دود، و دودهایی متراکم بر شما فرستاده می‌شود؛ و نمی‌توانید از کسی یاری بطلبید

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٦﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

فَإِذَا ٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ وَرۡدَةࣰ كَٱلدِّهَانِ ﴿٣٧﴾

در آن هنگام که آسمان شکافته شود و همچون روغن مذاب گلگون گردد (حوادث هولناکی رخ می‌دهد که تاب تحمل آن را نخواهید داشت)

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٨﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

فَيَوۡمَئِذࣲ لَّا يُسۡـَٔلُ عَن ذَنۢبِهِۦٓ إِنسࣱ وَلَا جَآنࣱّ‏ ﴿٣٩﴾

در آن روز هیچ کس از انس و جنّ از گناهش سؤال نمی‌شود (و همه چیز روشن است)

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٠﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

يُعۡرَفُ ٱلۡمُجۡرِمُونَ بِسِيمَٰهُمۡ فَيُؤۡخَذُ بِٱلنَّوَٰصِي وَٱلۡأَقۡدَامِ ﴿٤١﴾

مجرمان از چهره‌هایشان شناخته می‌شوند؛ و آنگاه آنها را از موهای پیش سر، و پاهایشان می‌گیرند (و به دوزخ می‌افکنند)

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٢﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

هَٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِي يُكَذِّبُ بِهَا ٱلۡمُجۡرِمُونَ ﴿٤٣﴾

این همان دوزخی است که مجرمان آن را انکار می‌کردند

يَطُوفُونَ بَيۡنَهَا وَبَيۡنَ حَمِيمٍ ءَانࣲ‏ ﴿٤٤﴾

امروز در میان آن و آب سوزان در رفت و آمدند

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٥﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

وَلِمَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ جَنَّتَانِ ﴿٤٦﴾

و برای کسی که از مقام پروردگارش بترسد، دو باغ بهشتی است

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٧﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

ذَوَاتَآ أَفۡنَانࣲ‏ ﴿٤٨﴾

(آن دو باغ بهشتی) دارای انواع نعمتها و درختان پرطراوت است

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٩﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

فِيهِمَا عَيۡنَانِ تَجۡرِيَانِ ﴿٥٠﴾

در آنها دو چشمه همیشه جاری است

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٥١﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

فِيهِمَا مِن كُلِّ فَٰكِهَةࣲ زَوۡجَانِ ﴿٥٢﴾

در آن دو، از هر میوه‌ای دو نوع وجود دارد (هر یک از دیگری بهتر)

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٥٣﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ فُرُشِۭ بَطَآئِنُهَا مِنۡ إِسۡتَبۡرَقࣲۚ وَجَنَى ٱلۡجَنَّتَيۡنِ دَانࣲ‏ ﴿٥٤﴾

این در حالی است که آنها بر فرشهایی تکیه کرده‌اند با آسترهائی از دیبا و ابریشم، و میوه‌های رسیده آن دو باغ بهشتی در دسترس است

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٥٥﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

فِيهِنَّ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ لَمۡ يَطۡمِثۡهُنَّ إِنسࣱ قَبۡلَهُمۡ وَلَا جَآنࣱّ‏ ﴿٥٦﴾

در آن باغهای بهشتی زنانی هستند که جز به همسران خود عشق نمی‌ورزند؛ و هیچ انس و جنّ پیش از اینها با آنان تماس نگرفته است

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٥٧﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

كَأَنَّهُنَّ ٱلۡيَاقُوتُ وَٱلۡمَرۡجَانُ ﴿٥٨﴾

آنها همچون یاقوت و مرجانند

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٥٩﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

هَلۡ جَزَآءُ ٱلۡإِحۡسَٰنِ إِلَّا ٱلۡإِحۡسَٰنُ ﴿٦٠﴾

آیا جزای نیکی جز نیکی است؟

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦١﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

وَمِن دُونِهِمَا جَنَّتَانِ ﴿٦٢﴾

و پایین تر از آنها، دو باغ بهشتی دیگر است

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦٣﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

مُدۡهَآمَّتَانِ ﴿٦٤﴾

هر دو خرّم و سرسبزند

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦٥﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

فِيهِمَا عَيۡنَانِ نَضَّاخَتَانِ ﴿٦٦﴾

در آنها دو چشمه جوشنده است

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦٧﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

فِيهِمَا فَٰكِهَةࣱ وَنَخۡلࣱ وَرُمَّانࣱ‏ ﴿٦٨﴾

در آنها میوه‌های فراوان و درخت خرما و انار است

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦٩﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

فِيهِنَّ خَيۡرَٰتٌ حِسَانࣱ‏ ﴿٧٠﴾

و در آن باغهای بهشتی زنانی نیکو خلق و زیبایند

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧١﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

حُورࣱ مَّقۡصُورَٰتࣱ فِي ٱلۡخِيَامِ ﴿٧٢﴾

حوریانی که در خیمه‌های بهشتی مستورند

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧٣﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

لَمۡ يَطۡمِثۡهُنَّ إِنسࣱ قَبۡلَهُمۡ وَلَا جَآنࣱّ‏ ﴿٧٤﴾

هیچ انس و جنّ پیش از ایشان با آنها تماس نگرفته (و دوشیزه‌اند)

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧٥﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ رَفۡرَفٍ خُضۡرࣲ وَعَبۡقَرِيٍّ حِسَانࣲ‏ ﴿٧٦﴾

این در حالی است که بهشتیان بر تختهایی تکیه زده‌اند که با بهترین و زیباترین پارچه‌های سبزرنگ پوشانده شده است

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧٧﴾

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

تَبَٰرَكَ ٱسۡمُ رَبِّكَ ذِي ٱلۡجَلَٰلِ وَٱلۡإِكۡرَامِ ﴿٧٨﴾

پربرکت و زوال‌ناپذیر است نام پروردگار صاحب جلال و بزرگوار تو