سوره‌ی فلق

قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ ﴿١﴾

بگو: پناه می‌برم به پروردگار سپیده صبح،

مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿٢﴾

از شرّ تمام آنچه آفریده است؛

وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ﴿٣﴾

و از شرّ هر موجود شرور هنگامی که شبانه وارد می‌شود؛

وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّٰثَٰتِ فِي ٱلۡعُقَدِ ﴿٤﴾

و از شرّ آنها که با افسون در گره‌ها می‌دمند (و هر تصمیمی را سست می‌کنند)؛

وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ﴿٥﴾

و از شرّ هر حسودی هنگامی که حسد می‌ورزد