سوره‌ی عادیات

وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحࣰ ا ﴿١﴾

سوگند به اسبان دونده (مجاهدان) در حالی که نفس‌زنان به پیش می‌رفتند،

فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحࣰ ا ﴿٢﴾

و سوگند به افروزندگان جرقه آتش (در برخورد سمهایشان با سنگهای بیابان)،

فَٱلۡمُغِيرَٰتِ صُبۡحࣰ ا ﴿٣﴾

و سوگند به هجوم آوران سپیده دم‌

فَأَثَرۡنَ بِهِۦ نَقۡعࣰ ا ﴿٤﴾

که گرد و غبار به هر سو پراکندند،

فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا ﴿٥﴾

و (ناگهان) در میان دشمن ظاهر شدند،

إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودࣱ‏ ﴿٦﴾

که انسان در برابر نعمتهای پروردگارش بسیار ناسپاس و بخیل است؛

وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدࣱ‏ ﴿٧﴾

و او خود (نیز) بر این معنی گواه است

وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلۡخَيۡرِ لَشَدِيدٌ ﴿٨﴾

و او علاقه شدید به مال دارد

۞أَفَلَا يَعۡلَمُ إِذَا بُعۡثِرَ مَا فِي ٱلۡقُبُورِ ﴿٩﴾

آیا نمی‌داند در آن روز که تمام کسانی که در قبرها هستند برانگیخته می‌شوند،

وَحُصِّلَ مَا فِي ٱلصُّدُورِ ﴿١٠﴾

و آنچه در درون سینه‌هاست آشکار می‌گردد،

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمۡ يَوۡمَئِذࣲ لَّخَبِيرُۢ ﴿١١﴾

در آن روز پروردگارشان از آنها کاملاً باخبر است