سوره‌ی فاتحه

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ﴿١﴾

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿٢﴾

ستایش مخصوص خداوندی است که پروردگار جهانیان است

ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ﴿٣﴾

(خداوندی که) بخشنده و بخشایشگر است (و رحمت عام و خاصش همگان را فرا گرفته)

مَٰلِكِ يَوۡمِ ٱلدِّينِ ﴿٤﴾

(خداوندی که) مالک روز جزاست

إِيَّاكَ نَعۡبُدُ وَإِيَّاكَ نَسۡتَعِينُ ﴿٥﴾

(پروردگارا!) تنها تو را می‌پرستیم؛ و تنها از تو یاری می‌جوییم

ٱهۡدِنَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ ﴿٦﴾

ما را به راه راست هدایت کن

صِرَٰطَ ٱلَّذِينَ أَنۡعَمۡتَ عَلَيۡهِمۡ غَيۡرِ ٱلۡمَغۡضُوبِ عَلَيۡهِمۡ وَلَا ٱلضَّآلِّينَ ﴿٧﴾

راه کسانی که آنان را مشمول نعمت خود ساختی؛ نه کسانی که بر آنان غضب کرده‌ای؛ و نه گمراهان