خطبه ۱۷۴: درباره طلحه
خطبه‌ها
متن عربی
۱۷۴- و من كلام له ( عليه السلام )\r> في معني طلحة بن عبيد الله و قد قاله حين بلغه خروج طلحة و الزبير إلي البصرة لقتاله < قَدْ كُنْتُ وَ مَا أُهَدَّدُ بِالْحَرْبِ وَ لَا أُرَهَّبُ بِالضَّرْبِ وَ أَنَا عَلَي مَا قَدْ وَعَدَنِي رَبِّي مِنَ النَّصْرِ وَ اللَّهِ مَا اسْتَعْجَلَ مُتَجَرِّداً لِلطَّلَبِ بِدَمِ عُثْمَانَ إِلَّا خَوْفاً مِنْ أَنْ يُطَالَبَ بِدَمِهِ لِأَنَّهُ مَظِنَّتُهُ وَ لَمْ يَكُنْ فِي الْقَوْمِ أَحْرَصُ عَلَيْهِ مِنْهُ فَأَرَادَ أَنْ يُغَالِطَ بِمَا أَجْلَبَ فِيهِ لِيَلْتَبِسَ الْأَمْرُ وَ يَقَعَ الشَّكُّ. وَ وَ اللَّهِ مَا صَنَعَ فِي أَمْرِ عُثْمَانَ وَاحِدَةً مِنْ ثَلَاثٍ لَئِنْ كَانَ ابْنُ عَفَّانَ ظَالِماً كَمَا كَانَ يَزْعُمُ لَقَدْ كَانَ يَنْبَغِي لَهُ أَنْ يُوَازِرَ قَاتِلِيهِ وَ أَنْ يُنَابِذَ نَاصِرِيهِ. وَ لَئِنْ كَانَ مَظْلُوماً لَقَدْ كَانَ يَنْبَغِي لَهُ أَنْ يَكُونَ مِنَ الْمُنَهْنِهِينَ عَنْهُ وَ الْمُعَذِّرِينَ فِيهِ وَ لَئِنْ كَانَ فِي شَكٍّ مِنَ الْخَصْلَتَيْنِ لَقَدْ كَانَ يَنْبَغِي لَهُ أَنْ يَعْتَزِلَهُ وَ يَرْكُدَ جَانِباً وَ يَدَعَ النَّاسَ مَعَهُ فَمَا فَعَلَ وَاحِدَةً مِنَ الثَّلَاثِ وَ جَاءَ بِأَمْرٍ لَمْ يُعْرَفْ بَابُهُ وَ لَمْ تَسْلَمْ مَعَاذِيرُهُ .
ترجمه‌ی فارسی
خطبه ۱۷۴-درباره طلحه افشاء ادعاهاي دروغين طلحه تا بوده ام مرا از جنگ نترسانده، و از ضربت شمشير نهراسانده اند، من به وعده پيروزي كه پروردگارم داده است استوارم. بخدا سوگند! طلحه بن عبيدالله، براي خونخواهي عثمان شورش نكرد، جز اينكه مي ترسيد خون عثمان از او مطالبه شود، زيرا او خود متهم به قتل عثمان است، كه در ميان مردم از او حريصتر بر قتل عثمان يافت نمي شد، براي اينكه مردم را دچار شك و ترديد كند، دست به اينگونه ادعاهاي دروغين زد، سوگند بخدا! لازم بود طلحه، نسبت به عثمان يكي از سه راه حل را انجام مي داد كه نداد. اگر پسر عفان ستمكار بود چنانكه طلحه مي انديشيد، سزاوار بود با قاتلان عثمان همكاري مي كرد، و از ياران عثمان دوري مي گزيد، و يا اگر عثمان مظلوم بود مي بايست از كشته شدن او جلوگيري مي كرد، و نسبت به كارهاي عثمان عذرهاي موجه و عموم پسندي را طرح كند (تا خشم مردم فرو نشيند) و اگر نسبت به امور عثمان شك و ترديد داشت خوب بود كه از مردم خشمگين كناره مي گرفت و به انزوا پناه برده و مردم را با عثمان وامي گذاشت. اما او هيچكدام از سه راه حل را انجام نداد، و به كاري دست زد كه دليل روشني براي انجام آن نداشت، و عذرهايي آورد كه مردم پسند نيست.
ترجمه‌ی انگلیسی
Praise bo to Allah who is well-known without being seen, Who creates without pondering over, Who has ever been existent when there was no sky with domes, nor curtains with lofty doors, nor gloomy night, nor peaceful ocean, nor mountains with broad pathways, nor curved mountain roads, nor earth of spread floors, nor self-reliant creatures. He is the Originator of creation and their Master. He is the God of the creation and its feeder. The sun and the moon are steadily moving in pursuit of His will. They make every fresh thing old and every distant thing near. He distributed their sustenance and has counted their deeds and acts, the number of their breaths, their concealed looks, and whatever is hidden in their bosoms. He knows their places of stay and places of last resort in the loins and wombs till they reach their end. His punishment on enemies is harsh despite the extent of His mercy, and His compassion of His friends is vast despite His harsh punishment. He overpowers one who wants to overcome Him, and destroys one who clashes with Him. He disgraces one who opposes Him and gains sway over one who bears Him hostility. He is sufficient for one who relies on Him. He gives one who asks Him. He repays one who lends to Him. He rewards one who thanks Him. O Creatures of Allah! Weigh yourselves before you are weighed and assess yourselves before you are assessed. Breath before suffocation of the throat. Be submissive before you are harshly driven. Know that if one does not help himself in acting as his own adviser and warner then no one else can (effectively) be his adviser or warner.
منبع: نهج‌البلاغه (گردآوری سید رضی)