خطبه ۱۳۰: سخنی با ابوذر
خطبهها
متن عربی
۱۳۰- و من كلام له ( عليه السلام )\r> لأبي ذر رحمه الله لما أخرج إلي الربذة < يَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّكَ غَضِبْتَ لِلَّهِ فَارْجُ مَنْ غَضِبْتَ لَهُ إِنَّ الْقَوْمَ خَافُوكَ عَلَي دُنْيَاهُمْ وَ خِفْتَهُمْ عَلَي دِينِكَ فَاتْرُكْ فِي أَيْدِيهِمْ مَا خَافُوكَ عَلَيْهِ وَ اهْرُبْ مِنْهُمْ بِمَا خِفْتَهُمْ عَلَيْهِ فَمَا أَحْوَجَهُمْ إِلَي مَا مَنَعْتَهُمْ وَ مَا أَغْنَاكَ عَمَّا مَنَعُوكَ وَ سَتَعْلَمُ مَنِ الرَّابِحُ غَداً وَ الْأَكْثَرُ حُسَّداً وَ لَوْ أَنَّ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضِينَ كَانَتَا عَلَي عَبْدٍ رَتْقاً ثُمَّ اتَّقَي اللَّهَ لَجَعَلَ اللَّهُ لَهُ مِنْهُمَا مَخْرَجاً لَا يُؤْنِسَنَّكَ إِلَّا الْحَقُّ وَ لَا يُوحِشَنَّكَ إِلَّا الْبَاطِلُ فَلَوْ قَبِلْتَ دُنْيَاهُمْ لَأَحَبُّوكَ وَ لَوْ قَرَضْتَ مِنْهَا لَأَمَّنُوكَ .
ترجمهی فارسی
خطبه ۱۳۰-سخني با ابوذر خداگرايي در مبارزه با ستمگران. اي اباذر! همانا تو براي خدا به خشم آمدي، پس اميد به كسي داشته باش كه به خاطر او غضبناك شدي، اين مردم براي دنياي خود از تو ترسيدند، و تو بر دين خويش از آنان ترسيدي، پس دنيا را كه به خاطر آن از تو ترسيدند به خودشان واگذار، و با دين خود كه براي آن ترسيدي از اين مردم بگريز، اين دنياپرستان چه محتاجند به آنكه تو آنان را ترساندي، و چه بي نيازي از آنچه آنان تو را منع كردند، و به زودي خواهي يافت كه چه كسي فردا سود مي برد؟ و چه كسي بر او بيشتر حسد مي ورزند؟ اگر آسمان و زمين درهاي خود را بر روي بنده اي ببندند و او از خدا بترسد، خداوند راه نجاتي از ميان آن دو براي او خواهد گشود، آرامش خود را تنها در حق جستجو كن، و جز باطل چيزي تو را به وحشت نياندازد، اگر تو دنياي اين مردم را مي پذيرفتي، تو را دوست داشتند و اگر سهمي از آن برمي گرفتي دست از تو برمي داشتند.
ترجمهی انگلیسی
My Allah, I seek Thy protection from the hardships of journey, from the grief of returning and from the scene of devastation of property and men. O' Allah, Thou art the companion in journey and Thou art one who is left behind for " protection of the " family. None except Thee can join these two because one who is left behind cannot be a companion in journey nor one who is in company on a journey can at the same time be left behind. as-Sayyid ar-Radi says : The earlier part of this sermon is related from the Prophet but Amir al-mu'minin has completed it very aptly by adding most eloquent sentences at the end. This addition is from " None except Thee can join " upto the end.
منبع: نهجالبلاغه (گردآوری سید رضی)
