حکمت ۱۳۰
حکمتها
متن عربی
۱۳۰- وَ قَالَ ( عليه السلام ) : وَ قَدْ رَجَعَ مِنْ صِفِّينَ فَأَشْرَفَ عَلَي الْقُبُورِ بِظَاهِرِ الْكُوفَةِ يَا أَهْلَ الدِّيَارِ الْمُوحِشَةِ وَ الْمَحَالِّ الْمُقْفِرَةِ وَ الْقُبُورِ الْمُظْلِمَةِ يَا أَهْلَ التُّرْبَةِ يَا أَهْلَ الْغُرْبَةِ يَا أَهْلَ الْوَحْدَةِ يَا أَهْلَ الْوَحْشَةِ أَنْتُمْ لَنَا فَرَطٌ سَابِقٌ وَ نَحْنُ لَكُمْ تَبَعٌ لَاحِقٌ أَمَّا الدُّورُ فَقَدْ سُكِنَتْ وَ أَمَّا الْأَزْوَاجُ فَقَدْ نُكِحَتْ وَ أَمَّا الْأَمْوَالُ فَقَدْ قُسِمَتْ هَذَا خَبَرُ مَا عِنْدَنَا فَمَا خَبَرُ مَا عِنْدَكُمْ ثُمَّ الْتَفَتَ إِلَي أَصْحَابِهِ فَقَالَ أَمَا لَوْ أُذِنَ لَهُمْ فِي الْكَلَامِ لَأَخْبَرُوكُمْ أَنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوَي.
ترجمهی فارسی
و درود خدا بر او فرمود: (وقتي از جنگ صفين برگشت به قبرستان پشت دروازه كوفه رسيد رو به مردگان كرد.) اي ساكنان خانه هاي وحشفرا، محله هاي خالي و گورهاي تاريك، اي خفتگان در خاك، اي غريبان، اي تنهاشدگان، اي وحشت زدگان، شما پيش از ما رفتيد و ما در پي شما روانيم، و به شما خواهيم رسيد. اما خانه هايتان! ديگران در آن سكونت گزيدند، و اما زنانتان! با ديگران ازدواج كردند، و اما اموال شما! در ميان ديگران تقسيم شد. اين خبري است كه ما داريم، حال شما چه خبر داريد؟ (رو كرد به اصحاب خود و فرمود:) هشداريد، اگر اجازه سخن گفتن داشتند، شما را خبر مي دادند كه: بهترين توشه، تقوا است.
ترجمهی انگلیسی
When Amir al-Mu'minin, peace be upon him, returned from (the battle of) Siffin and noticed the graves outside Kufah, he said : O Residents of houses which give a sense of loneliness, of depopulated areas and gloomy graves. O People of the dust; O Victims of strangeness, O People of loneliness and O People of Desolateness! You have gone ahead and precede us while we are following you and will meet you. The houses (you left) have been inhabited by others; the wives (you left) have been married by others; the properties have been distributed (among heirs). This is the news about those around us; what is the news about things around you ? Then Amir al-Mu'minin, peace be upon him, turned to his companions and said : Beware If they were allowed to speak they would inform you that : Verily, the best provision is fear of Allah. (Qur'an, 2:197)
منبع: نهجالبلاغه (گردآوری سید رضی)
