مناجات خمس عشر — مناجات پانزدهم: مناجات پارسایان
مناجات و صحیفه سجادیه
متن عربی
إِلَهِي أَسْكَنْتَنَا دَارا حَفَرَتْ لَنَا حُفَرَ مَكْرِهَا وَ عَلَّقَتْنَا بِأَيْدِي الْمَنَايَا فِي حَبَائِلِ غَدْرِهَا فَإِلَيْكَ نَلْتَجِئُ مِنْ مَكَائِدِ خُدَعِهَا وَ بِكَ نَعْتَصِمُ مِنَ الاغْتِرَارِ بِزَخَارِفِ زِينَتِهَا فَإِنَّهَا الْمُهْلِكَةُ طُلابَهَا الْمُتْلِفَةُ حُلالَهَا الْمَحْشُوَّةُ بِالْآفَاتِ الْمَشْحُونَةُ بِالنَّكَبَاتِ إِلَهِي فَزَهِّدْنَا فِيهَا وَ سَلِّمْنَا مِنْهَا بِتَوْفِيقِكَ وَ عِصْمَتِكَ وَ انْزَعْ عَنَّا جَلابِيبَ مُخَالَفَتِكَ وَ تَوَلَّ أُمُورَنَا بِحُسْنِ كِفَايَتِكَ وَ أَوْفِرْ مَزِيدَنَا مِنْ سَعَةِ رَحْمَتِكَ وَ أَجْمِلْ صِلاتِنَا مِنْ فَيْضِ مَوَاهِبِكَ وَ أَغْرِسْ فِي أَفْئِدَتِنَا أَشْجَارَ مَحَبَّتِكَ وَ أَتْمِمْ لَنَا أَنْوَارَ مَعْرِفَتِكَ وَ أَذِقْنَا حَلاوَةَ عَفْوِكَ وَ لَذَّةَ مَغْفِرَتِكَ وَ أَقْرِرْ أَعْيُنَنَا يَوْمَ لِقَائِكَ بِرُؤْيَتِكَ وَ أَخْرِجْ حُبَّ الدُّنْيَا مِنْ قُلُوبِنَا كَمَا فَعَلْتَ بِالصَّالِحِينَ مِنْ صَفْوَتِكَ وَ الْأَبْرَارِ مِنْ خَاصَّتِكَ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ وَ يَا أَكْرَمَ الْأَكْرَمِينَ
ترجمه‌ی فارسی
خدایا ما را در خانه ای ساکن نموده ای که گودالهای فریبش را برای ما آماده ساخته و در شبکه های خیانتش به دستهای مرگ آویخته از دامهای فریبش به تو پناه می آوریم و چنگ می زنیم از مغرور شدن به زیورهای آراسته اش به عنایت تو که این دنیا خواهندگانش را هلاک می سازد واردینش را نابود می کند آکنده به آفتهاست انباشته از نکبتهاست خدایا ما را به دنیا بی رغبت کن و به توفیق و عصمتت ما را از آن سلامت بدار و جامه های مخالفت را از هستیمان برکن و با حسن کفایتت امرو ما را سرپرستی فرما و فزونی سهم ما را از رحمت گسترده ات کامل گردان و از چشمه سار مواهبت عطای ما را نیکو گردان و در سرزمین دلهای ما درختان محبتت را بکار و انوار معرفتت را بر ما کامل کن و شیرینی گذشت و لذّت آمرزشت را به ما بچشان و دیدگان ما را در جهان دیگر به دیدارت روشن فرما و محبّت دنیا را از دل ما بیرون کن آنگونه که درباره نیکوکاران برگزیده ات و خاصان نیکوکردارت انجام دادی به حق مهربانی ات ای مهربان ترین مهربانان و ای گرامی ترین گرامیان.
منبع: مفاتیح‌الجنان